مجموعهء مذكور مشتمل است بر پانزده رساله در متن و 26 ترجمه و رساله در حاشيه . در آغاز رساله ، نام مؤلف يا مترجم يا شارح آن نيامده ؛ در خاتمه نيز كاتب ، تاريخ كتابت را 909 ذكر كرده ، آورده است : كتاب اسرار الوحى على يد الاقل بسبيل الاستواد معين بن رفيع الدّين المنشى الشّيرازى الادهمى غفر لهما فى ايام العزله بدار السّلطنه تبريز فى سنة تسع و تسعمايه الهجريه المحمّديّه ( صلوات الله عليه و آله ) . شرح به مشرب صوفيان است . نويسنده با نثر ساده و روان و در عين حال زيباى خويش كه به دور از دشواريها و تكلفات لفظى و لغوى است ، حديث را به بخشى چند تقسيم نموده ، هر بهره را ابتدا ترجمه و آن گاه با آوردن امثال و حكم و آيات و احاديث و حكايات صوفيان در عين ذكر نام آنان و افزودن ابيات بدان ، به شرح نشسته است ؛ چنان كه در جايى گويد : حسين منصور - رحمه الله - بر سر دار آوردند . مريد صادقى در آن حال از او پرسيد كه سرّ محبت چيست ؟ گفت : اوله ما ترى و آخره سوف ترى ، اولش جلوهء دار و آخرش نقد نور و احراق نار و ميانه‌اش مثل كردن بعد از چوب هزار از براى يار ، پس رسيدن به وصل دلدار . همين نسخه است كه اصل قرار داده شده و با عنايت به صحت آن ، به جهت تصحيح و تقديم برگزيده شده است . نسخ ديگر اسرار الوحى 1 . نسخهء شمارهء 2 از مجموعهء 4250 كتابخانهء ملك تهران ؛ كه به سال 907 در مشهد خراسان به خط ابوذر بن عبد الله سبزوارى سمت تحرير يافته است .